Rozdział 13/ "Akacjowy Gaj"

 

Czas płyną szybko a wraz z nim rosła przyjaźń pomiędzy księciem Sabą a Lyre. Lwiątka co raz częściej wymykały się z pod oczu rodziców by bawić się bez ograniczeń gdzieś po za stadem. Wzbudzało to niepokój rodziców... Tego dnia lwiątka zerwały się na nogi jeszcze przed wschodem słońca  nic nie mówiąc rodzicom wymknęły się. Kiedy tylko wzeszło słońce ucieczka lwiątek wyszła na jaw i rodzice pełni obaw o swoje dzieci zaczęli przeszukiwać okolice... 

-Saba!!!-wołał Kiwa. 

-Lyre!!!-wołała Suerti. 

-Gdzie oni mogą być?!-dziwiła się Thema. 

-Nie mam pojęcia ale nie podoba mi się to!-powiedział poddenerwowany Sherli. 

-Znajdą się to już nie pierwszy raz jak tak znikają...-mówiła z przekonaniem Suerti. 

-Tak ale po raz pierwszy zniknęli tak wcześnie...-dodała Thema. 

-Nie mam już zdrowia do tych naszych dzieci! Znikają prawie że codziennie...-złościł się Sherli. 

-Co poradzić taki wiek skarbie...-mówiła Suerti. 

-Mów za siebie. Ja w ich wieku tak nie uciekałam.-powiedziała Thema stanowczo. 

-Ale za to uciekłaś jak byłaś dorosła!-zaśmiała się Suerti. 

-To nie ma nic do rzeczy! Nie mieszaj tematów!-złościła się Thema. 

-Już dobrze przestańcie się burzyć. Najważniejsze żeby znaleźć nasze zguby...-powiedział Sherli. 

-Kiwa? Coś ci jest? Jesteś jakoś dziwnie cicho...-zaniepokoiła się Thema patrząc na Kiwe. 

-Wszystko w porządku skarbie. Ja tylko się zastanawiam... No bo widzisz... Nasze pociechy znikają regularnie od jakiegoś czasu i zastanawiam się... czy przypadkiem nie znalazły takiego jednego miejsca....-tłumaczył Kiwa. 

-Kiwa chyba nie myślisz że...?!-zapytał przerywając Sherli. 

-Tak! Tak właśnie myślę!-ucieszył się Kiwa. 

-No to na co jeszcze czekamy?!-zapytał podekscytowany Sherli. 

-Czy ktoś nam powie o co wam chodzi?!-zapytała Thema. 

-Później! Nie ma czasu chodźcie z nami!-zawołał Kiwa i pobiegł z Sherlim na przód. 

Thema i Suerti popatrzyły na siebie ze zdziwieniem i pobiegły za swoimi partnerami. 

Kiwa i jego przyjaciel Sherli zaprowadzili je do niewielkiego ale gęstego lasku akacji w którym rosło naprawdę rozłożyste i wielkie drzewo akacjowe. Lasek był przepiękny, cały porośnięty egzotycznymi kwiatami i różnymi krzakami, był naprawdę przepięknie a zwłaszcza w okolicy niewielkiej sadzawki. Thema podeszła do sadzawki i przyjrzała się swojemu odbiciu w tafli wody... 

-I tymi nic nie powiedziałeś o tak wspaniałym miejscu?-spytała Kiwę oczarowana miejscem Thema. 

-Jakoś nie było okazji...-zaniepokoił się Kiwa. 

Naglę do uszu rodziców dobiegły jakieś śmiechy. Lwy zaczęły rozglądać się dookoła szukając źródła dźwięku. Lwiątka siedziały wysoko na drzewie akacji śmiejąc się ze zdziwionych rodziców. 

-Hahahahahah!-śmiała się Lyre. 

-Żałujcie że nie widzicie swoich min!-śmiał się Saba. 

-No już złaźcie na dół!-zawołał Kiwa. 

-Uch..........-zasmuciły się lwiątka i zeszły do kochanych rodziców serwując im na przywitanie małe uściski. 

-Nie gniewajcie się na nas... Proszę!-poprosiła Lyre.

-My tylko się bawiliśmy...-powiedział Saba ze zwieszoną głową w dół. 

-Wszystko w porządku.-powiedziała Thema do synka przytulając lekko synka. 

-Nie gniewacie się?!-zdziwił się Saba. 

-Nie. Ale powinniście mówić nam jak gdzieś idziecie!-powiedział Kiwa. 

-Baliśmy się że nam nie pozwolicie...-powiedziała Lyre. 

-Na pewno nie...-powiedziała Thema. 

-No dobrze lepiej wracajmy do stada. Bo trzeba coś złapać na obiad. Pewnie jesteście głodni?-zapytała Suerti. 

-Trochę...-powiedziała Lyre. 

-A ja bardzo!-powiedział Saba. 

-No to wracajmy!-powiedział Sherli. Wszyscy ruszyli w kierunku obozu swojego stada. Rodzice szli przodem rozmawiając i śmiejąc się z zaistniałej sytuacji... Lwiątka szły na końcu oparę kroków oddalone od rodziców, szepcząc coś sobie do uszu...

-Ej jutro też tam pójdziemy?-zapytała Sabę, Lyre. 

-No jasne! Tylko po obiadku...-powiedział Saba gdy naglę głośno zaburczało mu w brzuszku....

-Hahahahaha! No dobrze ty głodomorze!-zaśmiała się Lyre. 

Wieczorem kiedy większość stada już zasypiała...

-Kiwa?-spytała Thema.

-Tak?

-Może wyjaśnisz mi w końcu z kont znasz to miejsce w którym dziś byliśmy? 

-Widzisz kiedyś jak byłem małym lwiątkiem to znalazłem to miejsce razem Sherlim. To było nasze najulubieńsze miejsce zabaw. Nazwaliśmy ten lasek "Akacjowy Gaj".-wytłumaczył Kiwa. 

-Teraz wszystko jasne dlaczego tak ucieszyliście się z Sherlim na myśl o tym miejscu. 

-No widzisz... A teraz proszę śpij już bo rano musimy wcześnie wstać na polowanie.-powiedział Kiwa. 

-No dobrze jeszcze tylko zerknę czy nasz łobuz śpi.-powiedziała Thema. 

-Zostań ja pójdę...-powiedział Kiwa. 

-No dobrze...-powiedziała Thema kładąc się spać. 

Thema położyła głowę na ziemi, zamknęła oczy i po chwili zasnęła... 

Rozdział 12/ Nowe przyjaźnie

Niedługo po narodzinach małego księcia Saby do stada z Acacialands dołączyła pewna młoda lwica Suerti wraz ze swoją malutką córeczką Lyre. Jak się później okazało Thema i nowa lwica Suerti znalazły miedzy sobą nić porozumienia gdyż obie znały się jeszcze w dzieciństwie. Maluchy też zdawały się być sobą nawzajem zainteresowanie. Tego słonecznego dnia obie lwice wylegiwały się na słońcu razem ze swoimi dziećmi. Pod czas gdy młode matki starały się lepiej poznać maluchy były wpatrzone w siebie jak w obrazek...
-Suerti dlaczego opuściłaś Lwią Skałę? Źle ci tam było?-zapytała zdziwiona Thema.
-Wiesz... było mi tam dobrze ale po tym jak mój kochany Sherli powiedział że ma przyjaciela który jest władcą stada niedaleko od Lwiej Ziemi to pomyślałam że było by nam tu lepiej... Opowiadał mi że jest tu bardzo ładnie ale nie przepuszczałam że aż tak!
-Tak to prawda że jest tu więcej zielonej roślinności co przyciąga dużą liczbę zwierzyny. Niestety ostatnio była susza ale na szczęście już dobiega końca i zwierzęta które wyemigrowały z tond na tereny Lwiej Ziemi już zaczynają wracać. No mieliśmy w ostatnim czasie problem z wyżywieniem stada... ale na szczęście to już koniec problemów...
-Och a często się to tu zdarza?-zaniepokoiła się lwica.
-Nie mieszkam tu zbyt długo ale Kiwa twierdzi że już długo tu takiej suszy nie było. Więc pewnie nie.
-A ty dla czego opuściłaś Lwią Ziemię? Czy to z powodu tego nieudanego polowania?
-Nie... Nie chcę o tym mówić.
-Wiesz po tym jak zniknęłaś... twoja matka bardzo rozpaczała. Twój ojciec też choć starał się to ukryć...
-Wiem że sprawiłam im przykrość... ale tata wiedział że odchodzę...
-To dlatego miał takie wyrzuty sumienia!
-Nie mogłam im o tym powiedzieć bo by mnie nie puścili...-posmutniała Thema.
-Nie martw się.-uśmiechnęła się do Themy Suerti.
-...-Themie po policzku spłynęła łza.
-Nie powinnam poruszać tego tematu... wybacz...
-Nic nie szkodzi...
-Popatrz! Twój synek chyba polubił moją Lyre.-zaśmiała się lwica patrząc na małego Sabe wpatrzonego w śpiącą Lyre.
-Rzeczywiście!-odrzekła Thema parząc na synka.
-Aż miło patrzeć!
-Tak coś czuję że zostaną dobrymi przyjaciółmi.-uśmiechnęła się Thema patrząc na synka który zaczął już ziewać ze zmęczenia...

Rozdział 11/ Narodziny księcia

 

Po długim oczekiwaniu nadszedł wiekopomny dzień... i Thema wydała na świat ślicznego synka. 

Kiwa był bardzo dumny gdyż jego ukochana małżonka rodząc mu syna zapewniła mu następce. 

Thema urodziła w nocy więc kiedy tylko wzeszło słońce na miejsce przybył Rafiki. Thema ucieszyła się widząc starego przyjaciela. Rafiki zaś zdziwił się jeszcze bardziej gdyż nie spodziewał się że jeszcze kiedykolwiek dostąpi zaszczytu spotkania się z Themą. Uścisną ją na powitanie i zaczą odprawiać rytuał z okazji narodzin księcia, następnie naznaczył malucha specjalnym mazidłem i uniósł wysoko nad sobą tak by wszyscy ze stada mogli podziwiać młodego księcia. Po paru minutach oddał malucha matce i ukłonem oddał szacunek rodzicom, następnie odwrócił się i już zamierzał odejść gdy zatrzymała go Thema. 

-Zaczekaj!-zawołała Thema. 

Rafiki odwrócił się w kierunku Themy. Thema poprosiła męża by na chwilę zajął się synkiem.

-Muszę z tobą porozmawiać.-powiedziała Thema z poważnym wyrzutem twarzy patrząc w oczy Rafikiego. 

-W porządku.-uśmiechną się Rafiki. 

Thema i Rafiki oddalili się kawałek by porozmawiać w cztery oczy. 

-Coś cię trapi moja droga?-zapytał Rafiki. 

-Tak... ale chyba wiesz co... Prawda? 

-Chodzi o twoich rodziców? 

-Tak... wiem że...Nie żyją. 

-Jak się dowiedziałaś?!

-Przez przypadek... 

-Przykro mi... 

-Żałuję że nie pożegnałam się z nimi... 

-Rozumiem... ale nie przejmuj się tym tak. Widocznie tak być musiało....

-....

-Masz teraz własną rodzinę nie możesz się teraz tak smucić tylko zająć się nowymi obowiązkami. 

-Wiem ale... 

-Nie ma ale! 

-Dzięki Rafiki ale od kont odeszłam z Lwiej Skały to dzień i noc o nich myślałam a teraz kiedy już wiem że ich nie ma... och...

-Spokojnie wszystko powoli.... wiem że jesteś twarda i dasz sobie radę! Zawsze to wiedziałem! 

-Dzięki za dodanie otuchy.-uśmiechnęła się Thema. 

-Nie ma za co i nie zapominaj że oni zawsze są z tobą!  

-Dobrze ale nie idź jeszcze!-nalegała Thema.

-Ależ muszę bo zanim się ściemni muszę wrócić na Lwią Ziemię. 

-No dobrze ale mam jeszcze jedno pytanie.

-Co chcesz wiedzieć? 

-Jak się mają moi bracia? Który z nich będzie królem?!

-Och... wiesz... królem został parę dni temu Mufasa a u jego boku królową jest Sarabi. Tak chciał twój ojciec... 

-Biedny Taka pewnie mu ciężko... 

-Wiesz jest jeszcze jedna sprawa... 

-Jaka? Co się stało?! 

-Taka nazywany jest teraz Skazą... ponieważ... ojciec przyłapał go na zdradzie... 

-Co takiego?! Jakiej zdradzie?! O czym ty w ogóle mówisz?! 

-No od pewnego czasu znikał na parę godzin dziennie co bardzo zaintrygowało twojego ojca ... pewnego dnia poszedł za nim i okazało się że on w tym czasie spotykał się z hienami i coś z nimi knuł. Nie wiem więcej Ahadi nic nie chciał powiedzieć. Ahadi twój ojciec bardzo się rozgniewał i w okolicy oka zrobił Skazie ranę która z czasem zamieniła się w bliznę z tond nazwa "Skaza". Dla mnie i tak była to zbyt surowa kara dla młodego Taki który najwyraźniej szukał tylko towarzystwa bo po twoim odejściu jedyną mu bliską osoba pozostała matka. Jednak nie wiem co będzie teraz gdy już jej nie ma...

-To straszne! Nie spodziewałam się że aż tak namieszam odchodząc... 

-Dla tego nie chciałem ci o tym mówić... ale w sumie dobrze że wiesz. Wybacz ale na prawdę muszę już iść...

-Rozumiem a odwiedzisz nas jeszcze kiedyś? 

-Myślę że tak ale niczego nie jestem pewien... Także do zobaczenia moja droga! 

-A i Rafiki obiecaj mi proszę że nie powiesz im że wiesz gdzie jestem. Nie chcę żeby wiedzieli... 

-W porządku masz moje słowo! Powodzenia Thema!-powiedział Rafiki na pożegnanie odchodząc... 

Rozdział 10/ Złe wieści

 

Kiedy Thema obudziła się następnego ranka Kiwy i grupy łowieckiej już nie było, zostały tyko dwie młodsze lwice czyli Ella i Mitta  i najstarsza lwica Akaira. Akaira była ciotką Kiwy. Thema podniosła się z ziemi i postanowiła dołączyć do pozostałych lwic. 

-Witajcie!-zawołała radośnie Thema uśmiechając się do dwóch brykających ze sobą młodych lwic. 

-O! Witaj wasza wysokość!-odpowiedziała z szacunkiem Mitta. 

-Dzień dobry!-powiedziała Ella. 

-Jak ci się spało wasza wysokość?-zapytała z troską Akaira. 

-Bardzo dobrze dziękuję. Ale mam jakieś dziwne przeczucie...-powiedziała zamyślona Thema. 

-Przeczucie?-zapytała Akaira. 

-Tak jak by coś było nie tak... 

-Nie ma co się na za pas przejmować.-pocieszyła ją Akaira. 

-Kiwa poszedł już z lwicami na polowanie? Prawda?

-Tak wasza wysokość.-odpowiedziała Mitta. 

-Może to nie był jednak najlepszy pomysł... ale...-zakłopotała się Thema. 

-...ale nie było wyjścia.-dokończyła Akaira. 

-Żeby tylko nie złapały ich lwy z Lwiej Ziemi.

-Nie złapią ich. Nie denerwuj się bo zaszkodzisz dzieciom moja droga. Chyba chcesz je urodzić zdrowe?-pouczyła ją Akaira.

-No oczywiście że tak.-odpowiedziała stanowczo Thema. 

Naglę do zgromadzenia lwic dołączył Kiwa a za nim reszta stada. 

-Kiwa?!-co tak wcześnie?!-zdziwiła się Thema. 

-Słuchaj...-mówił zdyszany. 

-Co się stało?!-zaniepokoiła się Thema. 

-Wiem że nie możesz się denerwować ale... no muszę ci to powiedzieć! 

-Co?!-denerwowała się lwica. 

-Twoi rodzice! Nie żyją! 

-Co?! Jak?! Nie to nie... To nie możliwe! Jak? Kiedy? Gdzie?-mówiła ze łzami w oczach załamana Thema. 

-No zwierzęta nam uciekły i musieliśmy pójść nieco głębiej na ich tereny żeby coś upolować... no i w tym momencie ukazała nam się grupa łowiecka z twojego rodzinnego stada. Więc szybko schowaliśmy się w głębokiej trawie. Te zwierzęta to nie były byle jakie zwierzęta, to Antylopy Gnu a one są najsilniejsze! 

Przypatrywaliśmy się bo wiedzieliśmy że takie polowanie może być dość niebezpieczne. Twoi bracia najwyraźniej byli na swoim pierwszym polowaniu bo byli w śród tej grupy i twoi rodzice też. Po za nimi było może jeszcze z pięć lwic a Gnu było chyba z sześć ale to już było nie mądre z ich strony że zaatakowali je i to tylko z wszystkich stron. Zwierzęta nie miały gdzie uciec więc rzuciły się na lwy! Ich pierwszą ofiarą padła twoja matka a twój ojciec rzucił się pod kopyta tych mosiężnych zwierząt by jej pomóc. Niestety żaden z twoich rodziców nie wyszedł z tego z życiem. Skąd wiedziałem że to twoi rodzice pewnie zapytasz? No a z tond że byli to przywódcy a o ile mi wiadomo jesteś księżniczką Lwiej Ziemi czyż nie? No i wyglądali zupełnie tak jak ich opisywałaś w swoich opowieściach. Przykro mi kochanie...-powiedział Kiwa i przytulił płaczącą Themę. Ona jednak wyrwała się i uciekła z płaczem. Kiwa chciał pobiec za nią ale zatrzymała go Akaira. 

-Zostaw ją ona potrzebuje teraz samotności. 

-Biedna... pamiętam jak ja się czułem jak ja straciłem swoich...-powiedział Kiwa. 

-No i jeszcze teraz będzie miała kolejne wyrzuty sumienia że nie odeszła z Lwiej Ziemi bez pożegnania...-przyznała Akaira ze smutkiem.... 

Thema wylewała swoje łzy z daleka od innych członków stada nie mogąc pogodzić się z myślą że jej ukochani rodzice nie żyją.... 

Rozdział 9/Zamknięty rozdział życia

Thema/ Cóż... minęło wiele czasu od kont opuściłam Lwią Ziemię. Od tamtej pory nie mam bladego pojęcia co się dzieje z moją rodziną i przyjaciółmi. Mam nadzieję że są tak szczęśliwi jak ja z Kiwą i że moi bracia zajmują teraz godne miejsce na tronie Lwiej Skały. Mam też wielką nadzieję że nie gniewają się za to że opuściłam ich bez słowa pożegnania. Ale powinnam zamknąć ten rozdział mojego życia... W końcu należę teraz do nowego stada, mam wspaniałego męża/króla, sama pełnie zaś funkcję królowej która naprawdę wiele od mnie wymaga. Po za tym za parę tygodni przypadnie mi kolejny zaszczyt... a mianowicie zostanę matką. Szczerze to nigdy nie sądziłam że będę tak szczęśliwa!-myślała sobie w samotności Thema.
Narrator/ Nagle do uszu Themy dotarło wołanie Kiwy.
-Kochanie wszystko w porządku u ciebie?-zapytał troskliwie Kiwa.
-Oczywiście. Niczego mi nie brakuje skarbie.-odpowiedziała z wdzięcznością Thema.
-To dobrze bo muszę dbać o moją królową zwłaszcza że już niedługo urodzi mi małego księcia.-uśmiechną się Kiwa.
-Albo małą księżniczkę.-poprawiła go Thema.
-Nieważne, ważne żeby było zdrowe.-podsumował przyszły ojciec.
-Masz rację kochanie.-odpowiedział z uśmiechem Thema.
-Wierz co odprowadziłem lwice na polowanie... z jedzeniem co raz ciężej.-powiedział zasmucony Kiwa.
-Boje się że po tym jak wydasz na świat nasze dzieci to będziemy musieli się z tond przenieść.- kontynuował Kiwa.
-Dlaczego jest nam tu przecież dobrze?-zapytała ze zdziwieniem Thema.
-Ale większość zebr i antylop uciekło poza granicę Acacialadii, tereny twojego dawnego królestwa.-powiedział z trudem Kiwa.
-Wrócą niedługo... przecież tam za miesiąc zacznie się pora sucha a tutaj częściej padają deszcze i jest bujniejsza roślinność.-powiedziała Thema układając się na ziemi.
-Coś ci jest?!-zapytał zaniepokojony Kiwa.
-Nie tylko maluch kopie.-uśmiechnęła się przyszła matka.
-Chyba już się doczekać nie może kiedy przyjdzie na ten świat.-ucieszył się Kiwa.
-To raczej jego tatuś już się doczekać nie może.- roześmiała się Thema.
-Też prawda skarbie!- powiedział roześmianym głosem.
-A jak sobie radzą Ella i Mitta?- zapytała Thema.
-Doskonale, co dzień są coraz lepsze. To młode lwice z prawdziwym zapałem do polowania.
-To dobrze że coraz szybciej rozrasta nam się stado.-uśmiechnęła się Thema.
-Tak ale teraz odpoczywaj a ja pójdę zobaczyć czy coś złapały.-powiedział troskliwie Kiwa i zostawił Theme samą.
-Ech ciekawe co tam u mojej rodziny...-zasmuciła się lwica. Pewnie za mną nie tęsknią tak jak ja za nimi...
Mama by się ucieszyła gdyby wiedziała że jestem w ciąży. Szkoda że nie mogę jej o tym powiedzieć...-rozmyślała Thema a z oczu spływały jej słone łzy.
Narrator/ Nagle do Themy dołączyły pozostałe lwice ze stada Acalialands wraz z Kiwą.
-Już wróciliśmy!-wykrzykną radośnie Kiwa.
-Mamy tylko jedną antylopę ale powinno wystarczyć.-powiedziała Kingira.
-Wystarczy.- powiedziała Thema.
-Wcale nie! Nie dla mojego stada!-powiedział zdenerwowany Kiwa.
-Nie denerwuj się tak może jutro będzie lepiej.-pocieszyła go Thema.
-No nie wiem z dnia na dzień jest coraz gorzej...-załamał się Kiwa.
-To może jutro pójdziesz z lwicami zapolować na Lwią Ziemie?-zapytała Thema.
-Nie możemy tonie nasze terytorium.-powiedział Kiwa.
-Ale jeszcze jakiś czas temu byłeś tam na polowaniu i wtedy właśnie poznałeś mnie!-powiedziała Thema.
-To był jednorazowy lub dwurazowy wyjątek.-odpowiedział zakłopotany Kiwa.
-No to będzie trzeci wyjątek.-odpowiedziała Thema.
-W porządku ale to już ostatni raz!-uprzedził całe stado Kiwa.
-Tak bo Ci uwierzę!-zaśmiała się Thema a wraz z nią całe stado wybuchło śmiechem. Kiwa wobec roześmianego stada stał z nadętą miną.
-No już dobrze tylko żartowałam skarbie.-uśmiechnęła się pogodnie Thema uspokajając męża i stado.
Narrator/ Kiedy śmiech umilkł na dobre wszyscy zorientowali się że jest już późno i wszyscy udali się na spoczynek. Następnego ranka kiedy Thema jeszcze spała, Kiwa udał się z grupą łowiecką na tereny Lwiej Ziemi...

*Thema ogólny wygląd

Rozdział 8/Gdzie jest Thema?

Wieczorem po Lwiej Skale chodziła zdenerwowana królowa Uru powodem jej nerwów było zniknięcie córki. Królowa wypytywała wszystkich czy nie widzieli Themy, niestety nikt jej nie widział jej od rana.
Nagle na Lwiej Skale pojawił się król Ahadi.
- Ahadi nie widziałeś Themy?Nigdzie jej nie ma!
-Spokojnie Uru muszę ci coś powiedzieć... Mufasa, Taka was też to dotyczy chodźcie tu!
- Nomów już w końcu!- powiedziała zdenerwowana Uru.
- Thema dziś rano opuściła Lwią Skałe i wyruszyła szukać swojego miejsca w życiu.
- Dla czego mi nic nie powiedziała? I ty to przede mną ukrywałeś?- pytała rozpłakana Uru.
- Wybacz kochanie... wież że ona nie lubi pożegnań może dlatego nic ci nie powiedziała...
-To niczego nie wyjaśnia...- powiedziała Uru i z oczami zalanymi łzami pobiegła do groty Lwiej Skały.
-Tato?
- Tak Taka?
- Czy my ją jeszcze zobaczymy?
- Nie wiem synu może kiedyś...
A teraz idźcie już spać to był wyjątkowo trudny dzień.-powiedział Ahadi i wszedł do groty.
Mufasa i Taka weszli za ojcem do groty i na Lwiej Skale zapadła cisza.
W nocy Uru obudziła się bo nie mogła przestać myśleć o córce.
Uru wyszła z groty i wspięła się na szczyt Lwiej Skały. Przez długi czas Uru patrzyła na gwiazdy i myślała o swojej córeczce.
-Och za co mnie to spotkało?Dlaczego Thema odeszła bez słowa pożegnania?
Czy jeszcze kiedyś ją zobaczę? - zadawała sobie w myślach pytania lwica i nie potrafiła sobie na nie odpowiedzieć. Uru nie spała już tej nocy myśląc bez przerwy o swojej córce iw prawdzie nie ma jej się co dziwić w końcu jak może się czuć matka po stracie córki.

Rozdział 7/Nowe stado

Zaraz po opuszczeniu Lwiej Skały Thema udała się na poszukiwanie stada Kiwy. Po paru godzinach znalazła go. Zdyszana od biegania lwica podeszła do Kiwy.
- Cześć! 
-Cześć wiedziałem że wrócisz.
-Jak to wiedziałeś?
- Chciałaś nauczyć się polować co nie?
- Tak ale to kiedy indziej.
- To czemu zawdzięczam twoją wizytę?
- Chciałam się ciebie zapytać czy przyjął byś mnie do stada?
- Z ogromną przyjemnością księżniczko.
- Dzięki ale nie mów już tak do mnie mam na imię Thema.
- Dobrze Thema. Pozwolę ci zostać w moim stadzie ale mam pytanie...
- Skoro byłeś dla mnie taki miły to z przyjemnością ci na nie odpowiem.- uśmiechnęła się lwica.
- Chciałem cię zapytać czy zostaniesz ze mną jako moja królowa? Zgadzasz się?
- Tak oczywiście że się zgadzam! Tyle razy mi pomogłeś i okazałeś serce więc nie mogła bym ci odmówić Kiwo.
- Cudownie! I wybacz mi proszę że nie raz z ciebie żartowałem, po prostu nie umiałem wyrazić do ciebie  mojego uczucia.
- To zrozumiałe lwy często tak robią wybaczam ci!
I młoda para po wędrowała do swojego stada... Thema już nigdy więcej nie zobaczyła braci ani rodziców. Mimo to była bardzo szczęśliwa u boku swojego męża Kiwy. W krótkim czasie nauczyła się też znakomicie polować o czym zawsze marzyła. Szkoda że jej ojciec tego nie widział z pewnością był by z niej dumny. 

Rozdział 6/Pożegnanie z Lwią Skałą

Kiedy Thema obudziła się rano zobaczyła nad sobą swojego ojca.
-Dzień dobry córciu!
- Wybacz tato niczego nie złapałam...
- Nic nie szkodzi kiedyś się uda ale muszę z tobą pogadać o czymś innym.
- O czym tato?
- To nie takie proste ale musisz odejść z Lwiej Skały i usamodzielnić się.
- Co? Wyrzucasz mnie z domu?
- Nie w tym sensie ale tak. Chce byś ułożyła sobie życie w innym stadzie sama dobrze wiesz dlaczego...
- Wiem ojcze ale jak wyjaśnię to mamię i braciom?
-Wymyśl coś sama.Jesteś mądra dasz sobie radę!
-Dobrze tato jak chcesz.
- Nie martw się wiem że dasz sobie rade!W końcu jesteś moją córką prawda?
- Tak tato oczywiście! 
-Odezwij się kiedyś dobrze?Będę tęsknić za swoją córcią!
-Ja za tobą też! Za wami wszystkimi...                  

 Bez pożegnania z kimkolwiek innym niż z ojcem odeszła z Lwiej Skały z wielkim smutkiem. Wciąż zadawała sobie pytanie"Dlaczego jestem nieszczęśliwa skoro takie miałam marzenie?".Thema nie mogła sobie na to odpowiedzieć. Wyruszyła więc szukać stada Kiwy, miała nadzieję że przyjmie ja do siebie...na trochę.  

Rozdział 5/Wypadek pod czas polowania

Kiedy Thema wypoczęła było już po zachodzie. Thema musiała się pospieszyć bo stado czekało głodne na Lwiej Skale. Thema podkradła się do stada gazel i ruszyła na jedną z gazel. Gazele zaczęły uciekać przed lwicą. Lwica była co raz bliżej gazeli... Nagle niepostrzeżenie jedna z wystraszonych gazel uderzyła Theme w głowę. Po mocnym uderzeniu lwica straciła przytomność... Nie udało jej się złapać gazeli za to załapała kopa w głowę.

Parę godzin później...
-Thema, Thema... Obudź się!
- Co co się dzieje? Gdzie ja jestem?
- Jesteś na Lwiej Skale.Przyniosłem cię tu zaraz po tym jak straciłaś przytomność...
- ...?
-Jesteś zdziwiona? Wiedziałem że to się tak skończy...nigdy nie poluj sama. Zanim wysłali cię na polowanie powinni cię tego nauczyć. To zupełnie to samo co przepłynąć rzekę bez nauki pływania.Myślę że teraz będziesz mieć nauczkę. Powinnaś porozmawiać o tym z rodzicami jutro jak się wyśpisz. Musisz opowiedzieć im co się stało i wytłumaczyć stadu czemu nie dostało obiadu.- zaśmiał się Kiwa.
Ale Thema nie słuchała już co mówił bo dawno już zaspała. Ta przygoda nauczyła ją że nie powinna bez strategi atakować ofiary oraz że powinna słuchać na lekcjach polowania. Zrozumiała też że naprawdę wiele dobrego zawdzięcza Kiwię i jak jest mu za to wdzięczna.

Rozdział 4/Niepowodzenia Themy

Po rozmowie z Kiwą Thema wyruszyła szukać innego stada gazel niestety każde stado do którego zbliżyła się choćby na parę kroków uciekało. W pewnym momencie Thema uznała że powinna trochę odpocząć. Udała się na pobliska skałę i położyła się na niej. Skała stała w cieniu drzewa dzięki czemu Themie nie było gorąco. Po chwili Themie zaczęły zamykać się oczy ze zmęczenia i właśnie w tym momencie usłyszała znajomy głos...
-Hej księżniczko!
Thema podniosła głowę i ujrzała króla Kiwe.
- Czego chcesz?- zapytała zmęczona polowaniem lwica.
- Coś nie wychodzi ci to polowanie co?
- Nie twoja sprawa!
- Może chcesz żebym poprosił moje lwice żeby nauczyły cię polować co?
- Nie potrzebuje pomocy! Dzięki dam sobie rade sama.
- Jak chcesz!
Thema dobrze wiedziała że bez stada nie uda jej się nic upolować ale wierzyła że w końcu jej się uda i będzie mogła wrócić do domu... 

Rozdział 3/Pierwsze polowanie Themy

 

Przyszedł czas na pierwsze polowanie Themy. Jej ojciec uważał że pierwsze polowanie to pierwszy krok do usamodzielnienia się założenia rodziny. Thema nie chciała by jej mąż był z nią spokrewniony genetycznie więc ojciec uważał że powinna poszukać męża w innym stadzie. Kiedy Thema podeszła do stada gazeli usłyszała głośne mlaskanie. Gazele również usłyszały irytujący dźwięk i uciekły. Thema była wściekła i poszła do miejsca z którego dochodził dźwięk. Na miejscu leżał lew który kończył konsumować swój posiłek. Głodna Thema zapytała lwa.

-Koś ty i co robisz na mojej ziemi?

- Jestem Kiwa i jestem królem stada Acacialands. A ty?

- Jestem Thema księżniczka Lwiej Ziemi!

- Odnoszę wrażenie że jesteś trochę zdenerwowana.

- Bo spłoszyłeś mi obiad tym swoim mlaskaniem!

- Przykro mi nie wiedziałem…

-Rrrrrrrrrr- warknęła zezłoszczona lwica i poszła jeszcze raz zapolować na gazele.

Nie mogła w końcu wrócić do domu bez obiadu.

Rozdział 2/Kto będzie królem?

Pewnego upalnego popołudnia Taka, Mufasa i Thema bawili się przy wodopoju. Zabawa była wyczerpująca  wiec lwiątka szybko się zmęczyły i postanowiły wrócić na Lwią Skałę. Po drodze zderzyli się z ciocią Safurą.
- Dokąd tak pędzicie?-zapytała ciocia.
- Do domu! - odpowiedziały chórem lwiatka.
- Już wiecie? 
- O czym?- zapytała Thema.
- O tym że król ogłosi dzisiaj który z was zostanie królem!-powiedziała Safura wpatrując się w Take i Mufase. 
- To już dziś?! wyleciało mi z głowy! -powiedziała Thema.
Safura pożegnała się z lwiątkami i poszła dalej. 
-To ty o tym wiedziałaś?- zapytał Taka Themę.
- Tak to miała być tajemnica więc nic wam nie mówiłam.- oznajmiła lwica.
- Komu jak komu ale bratu nie powiesz? Ale z ciebie siostra!- odezwał się oburzony Taka.
-Przykro mi obiecałam rodzicom.
-No dobra niech ci będzie!
Lwiątka popędziły na ostatkach sił na Lwią Skałę. I gdy tylko dobiegły...
-Tato!Tato! Kto będzie królem? -wykrzyknęły lwiątka.
-Spokojnie!- uspokoił je król Ahadi.
-Tego dowiecie się dopiero po kolacji jak zbiorą się tu wszystkie zwierzęta!- oznajmiła Uru.
-A teraz chodźcie coś zjeść!-zawołała ciocia Safura.
I lwiątka poszły za ciocią na kolację.

 

Tuż po kolacji wszystkie zwierzęta zgromadziły się pod Lwią Skałą by dowiedzieć się kto zostanie królem po Ahadim. Zwierzęta dyskutowały na ten temat przez parę długich minut aż z groty wyszedł król Ahadi i powiedział:

-Witajcie! Wszyscy zebraliście się tu by dowiedzieć się kto odziedziczy po mnie tron Lwiej Ziemi. Wybór był trudny gdyż królowa Uru wydała mi na świat dwóch wspaniałych synów. Lecz gdybym mógł to obu książętom dał bym tron by rządzili wspólnie niestety zakazuje tego tradycja Lwiej Ziemi. Więc zgodnie z tradycją wybrałem jednego z moich synów na króla.Królem zostanie...zostanie...Mufasa!
Wszystkie zwierzęta radowały się i głośno wiwatowały na cześć Mufasy. A Taka stał zboku i ze smutną mina patrzył na ojca gdyż miał nadzieje że zostanie królem. Gdy wydarzenie dobiegło końca zwierzęta wróciły do siebie i poszły spać.Lwy również wróciły do groty by położyć się spać. Wszyscy już spali wszyscy oprucz Taki który ze skwaszoną miną siedział przed Lwią Skałą. Za chwilę dołączyła do niego Thema.
-Coś nie tak braciszku?- spytała troskliwie.
-Nie skąd wszystko w prządku...
-Na pewno?
- Thema czy ja jestem dobrym bratem?
-Tak bez wątpienia.
-A Mufasa?
-Też jest dobrym bratem.
- Jest lepszy?
- Nie obaj jesteście tak samo dobrymi braćmi. -odpowiedziała lwica
Pytanie Taki zmartwiło Themę i lwica zrozumiała że coś jest nie tak. Za chwile oboje ziewnęli i wrócili do groty by położyć się spać...

Rozdział 1/Rodzina Themy

Historia lwicy Themy zaczęła się w dniu jej narodzin. Thema przyszła na świat na Lwiej Ziemi jej matka Uru i jej ojciec Ahadi byli parą królewską. Pierwsza w kolejności urodziła im się córka Thema. Parę miesięcy później zaś Uru wydała na świat dwójkę książąt, Mufase i Take. Rodzeństwo nigdy się nie rozstawało a zwłaszcza Mufasa i Taka byli nierozłączni. Ahadi był bardzo szczęśliwy że ma tak liczną rodzinę trapiło go tylko jedno że w przyszłości musi wybrać jednego z synów na króla a to niebyła łatwa decyzja...a czas płyną bardzo szybko.